RUMA BARBERO Ruma ye ún de los dos miembros fundadores del grupu xunta Ígor Medio. Los dos entamaron a tocar xuntos nos caberos 80, formando Felpeyu en 1991 cuando'l so 'esiliu' en Salamanca (onde estudiaben na Facultá de Belles Artes) xunta los ximielgos Cástor y Félix Castro, d'Ourense, Galicia. Anque Ruma foi el gaiteru orixinal nos nuestros comienzos (foi alumnu de Manolo Quirós), hoi céntrase nel bodhrán y na percusión, yá que chábemos en falta'l so toque sólidu nel nuestru acompañamientu. Él ye amás l'encargáu de presentar los nuestros temes en directo. Ruma ye de Somió (conceyu Xixón), y vive en Xixón.

XUAN NEL EXPÓSITO Xuan ye'l nuestru curdioneru. Anqu'entamó de mozu cola gaita (foi alumnu del maestru Xuacu Amieva, tuvo tocando la gaita con Llan de Cubel nos sos comienzos y foi el nuestru gaiteru dellos años), depués escoyó la curdión diatónica como'l so instrumentu principal, convirtiéndose nel curdioneru que caltuvo les técniques de la curdión diatónica asturiana y deprendiéndoles a too una xeneración de xóvenes curdioneros. Tamién tuvo trabayando en grupos d'investigación etnográfico (como l'Andecha Folclor) y fartucándonos a sones que yá formen parte del nuestru repertoriu. Formó parte del grupu Boides primero d'axuntase a Felpeyu en 1994. Xuan ye de Villamiana (conceyu Uvieo), y vive n'Uvieo.

ELÍAS GARCÍA Elías, l'otru carbayón del grupu, ye conocíu tamién por ser un miembru orixinal del gran grupu asturianu Llan de Cubel. Esti multiinstrumentista entamó cola gaita y la xiblata a mediaos de los 80, pero al poco cambió pal bouzouki, garrando depués el vigulín nos primeros 90 y convirtiéndose n'ún de los vigulineros que fixeron resurdir la técnica d'esti instrumentu n'Asturies. Llamémoslu pa meter un par de vigulinos nel nuestru primer discu en 1994, y axuntóse al grupu bien lluego. Elías sigui perocupáu tocando con Llan de Cubel -anguaño Fernando y Lisardo son los nuestros vigulineros n'escena-, pero axúntasenos siempre que puede al vigulín, bouzouki y coros. Ñació n'Uvieo, y vive en Meres (conceyu Siero).

ÍGOR MEDIO Ye, xunto con Ruma, ún de los dos miembros más antiguos del grupu. Ígor tuvo una formación heteroxéneo; creció nun entornu de cantu coral y canción asturiana -que so pa, so ma y la familia practicaben- y tuvo estudios de música clásica y esperiencies col blues/rock enantes d'entamar cola música folk, desendolcando un estilu personal y eclécticu d'arranchar y interpretar la música tradicional asturiano. Entamó tocando la guitarra y la mandulina, pasando depués al bouzouki como'l so instrumentu principal; agora toca bouzoukis, guitarra -namás n'estudiu-, baxu pedal, y fai voz principal y coros. Ígor ye del barriu xixonés del Nataoyo, y vive en Xixón.

 

FERNANDO OYÁGÜEZ Fernando, el nuestru miembru foriatu (ñació en Valladolid, Castiella), toca'l vigulín y fai coros. Entamó con una educación clásica, anque interesóse bien ceo polos raigaños y les músiques tradicionales, tornando nun vigulineru creativu y versátil grácies a les sos esperiencies con estremaes músiques folk. Tocó col grupu de folk castellanu La Bazanca enantes d'axuntase a nós en 1997 y, anque sigui tocando música castellano -tamién incluyimos nel nuestru repertoriu dellos temes castellanos que mos deprendió él-, de magar toca con nós ta centráu nel repertorio asturianu. Fer ye xixonés d'adopción, y vive nel Muselín, al oeste de Xixón.

 

DIEGO PANGUA Diego, el más mozu del grupu con un cachu, ye'l nuestru miembru más reciente, incorporándose a finales del 2001. Crióse nun ambiente de música tradicional y folk, y entamó a tocar la gaita col so pa, Pedro Pangua, perimportante maestru gaiteru. Participó nos más prestixosos concursos de gaita asturiana, ganando'l Remis Ovalle (dos vegaes), el de pareyes de gaita y tambor Ciudá d'Uvieo o'l Macallan en Breizh, y anguaño ta enfotáu n'investigar la aplicación a la gaita asturiana d'ornamentaciones propies d'otres cornamuses. Amás de la so llínia como gaiteru solista, foi integrante de la Banda de Gaites Fonte Fuécara (cola que representó a Asturies en dellos festivales nacionales y internacionales) y collabora col Colectivu Etnográficu Muyeres. Diego da-y tamién la flauta de madera, que deprendió de xeitu autodidacta y col llavianés Baldomero Gutiérrez y el flautista de Llan de Cubel, Marcos Llope. Vive en Posada de Llanera (conceyu Llanera).

 

 

LISARDO PRIETO Lisardo, pixuetu d'El Pitu (Conceyu Cuideiru), axuntóse al grupu en 1999. Entamó cola gaita asturiana -como faen tantos músicos asturianos- hasta que darréu interesóse pol vigulín, grácies al tamién vigulineru pixuetu Guzmán Marqués, de Cuideiru; tres dellos años ameyorando la so técnica n'Asturies y per ende, y investigando l'aplicación de les ornamentaciones de gaita asturiana al vigulín, anguaño Lisardo ye'l profesor principal de vigulín na Asturies central y oriental. Nel grupu encárgase del vigulín y fai coros. Lisar vive n'El Pitu, Cuideiru.

 

CARLOS REDONDO Carlos ye'l miembru del grupu cola mayor y más variao esperiencia profesional, como músicu, mayestru, productor y inxenieru de soníu, anque ye más conocíu n'Asturies como'l cantante y baxista del lexendariu grupu de pop-rock Los Locos. Trabayó intensamente na música pop-rock enantes de metese na música folk nos primeros 90, y axuntósenos xusto depués de producir el nuestru primer discu, Felpeyu, en 1994. Toca guitarra y baxu llétricu, y fai voz principal y coros. Carlos ñació y vive en Xixón.

 

LOS OTROS FELPEYOS

Hai delles persones qu'en mayor o menor midida formen parte integrante del grupu, anque nun se-yos vea enriba l'escenariu; xente ensin la cual nun seríamos quienes a facer la llabor que facemos. Ésti ye'l so apartáu.

SLAVEN KOLAK Slaven ye'l nuestru técnicu de soníu regular anguaño. Conocímoslu al traviés de la so llabor colos collacios del grupu N'Arba, y prestónos el so conceptu y efectividá nel soníu tanto como'l so carácter, asina que-y ufiertamos xuntase a la panda nel añu 2004. Slaven ye de la República d'Hrvatska (Croacia), y vive en La Calzada, Xixón.

SALVA LÓPEZ Salva foi el nuestru técnicu de soníu regular munchos años, y entá hoi trabayamos con él cuando les sos obligaciones profesionales y el calendariu lo permiten. Entamó a trabayar con nós por medio de Carlos, yá qu'entrambos enseñaben nel Taller de Músicos de Xixón (Salva ye un perbón teclista, de formación tanto clásico como moderno, y l'encargáu de los teclaos Hammond que tanto mos presta meter nos discos). D'unos años p'acá centró la so actividá profesional como técnicu de soníu y post-producción d'audio/vídeo, anque siempre ta dispuestu a xunise a nós pa facenos el soníu en cualquier parte. Na semeya vémoslu trabayando na unidá móvil qu'improvisamos pa la grabación del nuestru discu en directo, Live Overseas. Salva ye de Xixón, anque ta establecíu en Madrí.

 

FERNANDO ÁLVAREZ-BALBUENA Esti rapaz, amás de ser una verdadera entidá na investigación y l'usu de la llingua asturiana, ye un perbón lletrista y ún de los responsables de les nuestres lletres. Ye l'autor de Tierra, el cantar que-y diera nome al nuestru segundu discu, y siempre mos presta una ayuda perimportante a la hora d'encarar el testu d'un tema. La so conocencia de la llingua asturiana, dialectoloxía y variantes permítennos precisar nes nuestres lletres hasta estremos que siempre mos sorprenden. Fernando aporta bayura de léxico, rigor llingüístico, y la seguridá de tar faciendo les coses como tien que ser no que correspuende a la nuestra llingua. Trabayar con elli siempre ye una garantía y un placer. Ye d'Avilés (conceyu Avilés).

 

BONI PÉREZ Boni lleva yá munchu tiempu na llabor d'escribir lletres. Entamó trabayando pal grupo de rock Los Locos pelos años 80 (yá d'aquella escribía lletres pa la voz de Carlos), colos que fizo delles canciones pa la Historia, y nestos últimos años ta más enfotau na música folk. Con Felpeyu, Boni ta 'especializáu' na adaptación de lletres tradicionales, componiéndo-yos nueves estrofes que les averen enforma a los sentimientos de los asturianos d'anguaño, dándo-yos un oldeu mui frescu, al tiempu ellegante y reivindicativu, cosa que nos presta enforma. Escribiónos una lletra ablucante pal nuestru segundu discu, El Besu, y volvió a trabayar con nós faciéndonos otru par d'elles pal nuevu, Nun quiero coyer la flor y Faltosa, perguapes adaptaciones de sendes canciones d'orixe tradicional. Boni alterna la so faceta d'escritor (en versu y prosa) en llingua asturiana cola docencia, y vive en Xixón.

 

 

ANTIGUOS FELPEYOS

Como ye normal en toles formaciones, el movimientu de xente ye constante. Dellos músicos y collacios pasaron per Felpeyu, dalgunos cuantayá, otros hai menos tiempu, pero toos y ca ún d'ellos ficieron la so aportación al soníu de la banda. Esti apartáu pertenez a la xente cola que tuvimos la suerte de trabayar a lo llargo de los caberos doce años.

CÁSTOR Y FÉLIX CASTRO Los ximis Cástor (cola gaita galega) y Félix (col whistle) Castro, d'Ourense, son los otros dos miembros fundadores de Felpeyu xunta Ruma y Ígor, xuntándose con ellos n'ochobre de 1991 cuando estudiaben Derecho na Universidá de Salamanca. De mano, la idea yera namás armar folixa pelos chigres de la ciudá y arreventar tunes, pero bien ceo entamaron a facer arranchos propios y enantes de fin d'añu acabó ñaciendo Felpeyu. Mentres tuvimos xuntos nesta primer etapa, hasta aviento de 1993, el grupu desendolcó un repertoriu de música asturiana y gallega al 50% -siendo hasta la fecha la primer y única formación en facelo- y, amás de dos inclasificables maquetes, grabamos un par de temes nun discu compartíu con otros grupos galegos. Anguaño, los ximis tan ente los músicos más capaces y versátiles de Galicia, y son probablemente los que más y meyor tan trabayando p'asoleyar repertoriu inéditu del estensu cancioneru gallegu. Siguimos en contactu permanente con ellos, que tamién collaboren con nós en grabaciones y actuaciones de Felpeyu cuando tenemos la oportunidá. Amás de la so carrera musical, los dos trabayen d'abogaos y tan establecíos n'Ourense (Galicia).

XEL PEREDA Xel foi el nuestru primer refuerzu, entrando xusto depués de grabar la nuestra maqueta, Fuxide, Oricios!, allá pel añu 1993. Ígor y él yá yeren collacios de magar estudiaben música y guitarra xuntos na mesma academia, en Xixón, asina que nun tardó muncho n'enguedeyase cola música de Felpeyu y al poco yá taba dándo-y a la guitarra acústica con nós. Xel foi perimportante pa sentar les bases del soníu de Felpeyu; a través d'Elías García trixo al grupo la afinación abierta pa la guitarra acústica (DADGAD), trabayando xunta Ígor y Ruma les bases rítmiques que mos caractericen, y el so sen armónicu y dinámicu entá se siente na nuestra música. Les sos guitarres pueden sentise nel nuestru primer cd. Anguaño, Xel ye ún de los guitarristas de folk más importantes d'Asturies, y lleva dellos años faciendo un bon llabor con Llan de Cubel. Ñació y vive en Xixón.

ISIDRO SUÁREZ Isidro foi ún de los primeros músicos colos que Ruma y Ígor entamaron a tocar música asturiana, allá pelos caberos 80. Anque siempre foi gaiteru, entamó cola flauta de madera xusto enantes de xuntase a nós en 1994. Más allá de la técnica, Isidro ye definitivamente un flauteru con toque; apurriónos delles pieces bien guapes, y una sensibilidá especial a la hora d'entender les melodíes de la tradición asturiana que mos educó enforma la oreya. Siguimos armándola con él delles veces, y no qu'a la música folk se refier, siempre ye importante pa nós tener el so criteriu en cuenta. Anguaño toca la flauta col grupo Niundes, de Llanes, anque sigue viviendo en Xixón.

TOÑO GÓMEZ Toño ye otru de los collacios que conocemos de magar entamamos a tocar música asturiana. Allá per 1995 facíamos sesiones con elli un día sí y otru tamién, asina que pensamos que lo más normal yera que se xuntara dafechu al grupu. D'esta manera tan célebre estrenó Felpeyu la formación con dos vigulinos, na que'l toque enérxicu de Toño complementábase perbién col arcu fluyíu y la precisión d'Elías. Música aparte, siempre da gustu trabayar con persones tan grandes como esti mozu. Toño ye un gallu de la inxeniería -la so profesión-, que lu mantién siempre perocupáu, y ye, como la mayoría de nós, más playu que la Lloca'l Rinconín (vamos, que vive en Xixón).